زندگی نامه پوری بنایی
پوري بنايي متولد نوزدهم مهر ماه سال 1319اراك
پوری بنایی بازیگر تآتر، سینما، تلویزیون ایرانی. پوري بنايي متولد 1319 اراك است. نخستين فعاليت سينمايي وي بازي در فيلم «عروس فرنگي» به كارگرداني نصرت الله وحدت مي باشد. او پس از بازي در فيلم هاي «زنبورك» به كارگرداني فرخ غفاري و «غزل» به كارگرداني مسعود كيميايي گامي ديگر در عرصه بازيگري نهاد. آخرين كار سينمايي بنايي، بازي در فيلم «مريم و ماني» به كارگرداني كبري سعيدي ميباشد.
عکس: پوری بنایی در کنار هدیه تهرانی در مراسم هفتمین شب حجازی

نخستين فعاليت سينمايي وي بازي در فيلم «عروس فرنگي» به كارگرداني نصرت الله وحدت مي باشد. او پس از بازي در فيلم هاي «زنبورك» به كارگرداني فرخ غفاري و «غزل» به كارگرداني مسعود كيميايي گامي ديگر در عرصه بازيگري نهاد. آخرين كار سينمايي بنايي، بازي در فيلم «مريم و ماني» به كارگرداني كبري سعيدي مي باشد..
وحدت. نسبت دوری با خانواده اش در اصفهان داشت و موفق شد رضایت پدر پوری بنای را برای بازی در فیلم جلب كند. بلافاصله ابراز تمایل كارگردانان و تهیه كنندگان برای بازی او در فیلم هایشان افزایش یافت. بنایی در سال 1344 در فیلم های «مرخصی اجباری» (رضا كریمی)، «زبون بسته» (نصرت الله وحدت)، «مو طلایی شهر ما» (عباس شباویز) و «مردی در قفس» (نصرت الله وحدت) و در سال 1345 فیلم های «قفس طلایی» (رضا صفایی)، «حاتم طایی» (محمد علی فردین)، «یك قدم تا بهشت» (نصرت الله وحدت) و «خداحافظ تهران» (ساموئل خاچیكیان) به ایفای نقش پرداخت. او به جز «قیصر» در فیلم های «زنبورك» (فرخ غفاری1354) و «غزل» مسعود كیمیایی بازی كرد كه فیلم های متفاوت تری بودند. آخرین فیلم بلند سینمایی بنایی به نام مریم و مانی بود كه كبری سعیدی (شهرزاد)، بازیگر فیلم های فارسی با سرمایه او آن را كارگردانی كرد. او پس از انقلاب موفق به بازی در هیچ فیلمی نشد. محمدعلی نجفی برای مجموعه تلویزیونی سربداران (1362) به او پیشنهاد همكاری داد كه بنایی به دلیل بیماری پدر ومادرش نپذیرفت. او همچنین در سال های بعد از انقلاب چند بار به خارج از كشور رفت و به رغم پیشنهادهایی كه برای بازیگری به او شد به ایران بازگشت و حاضر به اقامت در خارج از كشور نشد.

پوری بنایی در مراسم تشییع پیکر نعمت حقیقی




